از تاریکی تا تسلای خاطر: پیوند خوددلسوزی و امید در رویارویی با سرطان پستان

خوددلسوزی، امید و تاب‌آوری نقش کلیدی در کاهش افسردگی و اضطراب بیماران مبتلا به سرطان پستان دارند. تقویت این سرمایه‌های روان‌شناختی می‌تواند مرهمی مؤثر بر رنج‌های روانی و عاطفی این بیماران باشد

سرطان پستان از جمله شایع‌ترین سرطان‌های بدخیم در جهان به شمار می‌آید. آگاهی از ابتلا به این بیماری، اغلب با شوکی عاطفی و بروز پریشانی روانی همراه است و در بسیاری از بیماران، زمینه‌ساز افسردگی می‌شود. پژوهش‌ها حاکی از آن‌اند که میزان شیوع افسردگی در مبتلایان به سرطان پستان، بین ۱۳ تا ۳۳ درصد متغیر است.

صبر، چونان سپری در برابر سختی‌ها، نیروی تاب‌آوری را در انسان فزونی می‌بخشد. از سوی دیگر، مهربانی و شفقت نسبت به خود، به سان مرهمی آرام‌بخش، انعطاف‌پذیری عاطفی فرد را در مواجهه با رنج‌های بیماری افزایش می‌دهد. از این‌رو، شایسته است که کادر درمانی، در مداخلات تکمیلی و مراقبت‌های روانی، تقویت این دو ویژگی را در کانون توجه خود قرار دهند.

خوددلسوزی و تاب‌آوری می‌توانند نقشی بنیادین در ارتقای سازگاری روانی و اجتماعی بازماندگان این بیماری ایفا کنند. یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهد که میان خوددلسوزی و سرمایه روان‌شناختی ــ مفاهیمی همچون امید، تاب‌آوری، خودکارآمدی و خوش‌بینی ــ با افسردگی، رابطه‌ای منفی و معنادار وجود دارد. همچنین، امید و تاب‌آوری با اضطراب و اضطراب مرگ نیز پیوندی منفی و معنادار دارند. نتایج تحلیل‌های آماری گواه آن‌اند که امید و تاب‌آوری، از مهم‌ترین عوامل پیش‌بینی‌کننده افسردگی و اضطراب در این بیماران‌اند.

بر پایه این یافته‌ها، به بیماران سرطانی توصیه می‌شود که در مسیر مراقبت از خود، بیش از پیش بر پرورش سرمایه‌های روان‌شناختی و تقویت شفقت درونی تمرکز کنند؛ چرا که این عناصر، چراغی روشن در تاریکی‌های راه دشوار درمان خواهند بود.

در همین راستا، مؤسسه نیکوکاری میزبانان خورشید با هدف پیشگیری، غربالگری و حمایت از دارو و درمان بیماران نیازمند، فعالیت می‌کند. شما نیز می‌توانید با پیوستن به پویش غربالگری سرطان، در این مسیر انسان‌دوستانه گام بردارید و سهمی ارزشمند در حمایت از سلامت زنان سرزمین‌مان ایفا کنید.

لینک پویش غربالگری سرطان:

https://www.mizbanankhorshid.com/campaign_detail/7